Augustus

Ek onthou Augustus met sy geniepsig piets
met al my skool klere om my maar nog steed rillend.

Ek onthou Augustus met die koud wat skelm skuil
as die stoom my verder afkoel in Moreletta se kuil.

Ek onthou Augustus se huiswerk doen voor skool.
Hande hou in die donker waar Silvies se gees gool

Ek onthou Augustus se huil van koud op wag.
My polisiejas drippend van die dou – nog n bitter nag

Ek onthou Augustus se kerkplein met mallend bus en mense.
Ek onthou die pyn wat ons gemaak het – met ons valse grense.

Ek onthou Augustus se warm ontsnap na skuim koffie.
Ek sien nog die studente om my en ek sien nog die prag van my liefie

Waar is ons Augustus? Waar is daardie koud?
Ek ruil graag hierdie verte vir al Pretoria se goud.

Waar is ons Augustus? Nou is daar net gloed.
My hart soek na n antwoord want om my is net my bloed.

Waar is ons Augustus?

Advertisement

One Response to “Augustus”

  1. Is that Vogon poetry?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.